Ø±Ù†Ú¯ÛŒ کنار شب
 Ø¨ÛŒ حرÙ? مرده است
 Ù…رغی سیاه آمده از راه های دور
می خواند از بلندی بام شب شکست
سرمست Ù?تح آمده از راه
این مرغ غم پرست
 Ø¯Ø± این شکست رنگ
 Ø§Ø² هم گسسته رشته ÛŒ هر آهنگ
تنها صدای مرغک بی باک
گوش سکوت ساده می آراید
با گوشوار پژواک
مرغ سیاه آمده از راههای دور
بنشسته روی بام بلند شب شکست
 Ú†ÙˆÙ† سنگ â€š بی تکان
لغزانده چشم را
 Ø¨Ø± Ø´Ú©Ù„ های در هم پندارش
خوابی Ø´Ú¯Ù?ت Ù…ÛŒ دهد آزارش
 Ú¯Ù„های رنگ سرزده از خاک های شب
در جاده ای عطر
پای نسیم مانده ز رÙ?تار
 Ù‡Ø± دم Ù¾ÛŒ Ù?ریبی این مرغ غم پرست
نقشی کشد به یاری منقار
 Ø¨Ù†Ø¯ÛŒ گسسته است
 Ø®ÙˆØ§Ø¨ÛŒ شکسته است
رویای سرزمین
 Ø§Ù?سانه Ø´Ú©Ù?تن گلهای رنگ را
از یاد برده است
 Ø¨ÛŒ حرÙ? باید از خم این ره عبور کرد
 Ø±Ù†Ú¯ÛŒ کنار این شب بی مرز مرده است

  Ø³Ù‡Ø±Ø§Ø¨ سپهری